​​​

खूप  दिवसांनी इकडे फिरकलेय … मनात उगाचच एक हुरहूर आहे… खूप दिवसांनी भेटलेल्या सखीला सामोरं जाताना येणारं एक अनामिक अस्वस्थपणा जाणवतोय … आदिम जवळीक आहेच तरीही अंतराने आलेला हळवा दुरावा ही आहेच …. अवघडलेलं तिऱ्हाईत पण सरलं की  ओळखीच्या खुणा लख्ख जाणवतील… आणि पुन्हा एकदा प्रवाह मोकळा होईल याची खात्री आहे.

तोपर्यंत ….
चलो दूर तक
अजनबी रस्तोंपे पैदल चले
कुछ न कहे
अपनी अपनी तनहाईयां लिये
सवालोंके दायरोंसे निकलकर
रीवाजोंकी सर्हदोके परे
हम युं ही साथ चलते रहें
कुछ न कहें….
दिप्ती नवल
Advertisements
This entry was posted in हिंदोळे मनाचे. Bookmark the permalink.

लिखाण आवडल्यास जरूर कळवा.

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / बदला )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / बदला )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / बदला )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / बदला )

Connecting to %s