Category Archives: असेच काही…

राधा

सावळ्याचं निळं गोंदण  राधा वागवत राहिली आपल्या तन – मनावर एक असीम ओढीनं तिनं जपले  प्रेम आणि विरहाच्या झुल्यावरचे अबोल क्षण सावळा कर्म आणि धर्माची वेस हाती गच्च पकडून चालत राहिला एका आदिम-अविनाशी भविष्याकडे… राधेनं मात्र सांभाळला रितीभातींचा जनमान्य हुंकार प्रवाहात राहूनही प्रवाहाविरुद्ध … Continue reading

Posted in असेच काही…, सहज सुचलेलं, हिंदोळे मनाचे | यावर आपले मत नोंदवा

आताशा,   पाऊस अजूनही पडतो, माती अजूनही हुळहुळते, धुमारे फुटतात, सृजनाची ओढ अजूनही आपलं अस्तित्व  राखून आहे…    पण….   ‘पावसाशी हितगुज मांडणारी ती ओळख कुठेतरी हरवून बसलीये….’   आताशा,   रस्ते तेच आहेत, चालतं होण्याची सारी प्रलोभनं जशीच्या तशीच आहेत आपापल्या जागी, एखादी वळणवेडी पाऊलवाट ओळखीचं स्मित … Continue reading

Posted in असेच काही…, कविता, सहज सुचलेलं, हिंदोळे मनाचे | यावर आपले मत नोंदवा