Category Archives: सहज सुचलेलं

मनात आलं, लिहिलं. मनात आलं, लिहिलं. विचारप्रवाह, नातेसंबंध, जडण-घडण.

राधा

सावळ्याचं निळं गोंदण  राधा वागवत राहिली आपल्या तन – मनावर एक असीम ओढीनं तिनं जपले  प्रेम आणि विरहाच्या झुल्यावरचे अबोल क्षण सावळा कर्म आणि धर्माची वेस हाती गच्च पकडून चालत राहिला एका आदिम-अविनाशी भविष्याकडे… राधेनं मात्र सांभाळला रितीभातींचा जनमान्य हुंकार प्रवाहात राहूनही प्रवाहाविरुद्ध … Continue reading

Posted in असेच काही…, सहज सुचलेलं, हिंदोळे मनाचे | यावर आपले मत नोंदवा

आताशा,   पाऊस अजूनही पडतो, माती अजूनही हुळहुळते, धुमारे फुटतात, सृजनाची ओढ अजूनही आपलं अस्तित्व  राखून आहे…    पण….   ‘पावसाशी हितगुज मांडणारी ती ओळख कुठेतरी हरवून बसलीये….’   आताशा,   रस्ते तेच आहेत, चालतं होण्याची सारी प्रलोभनं जशीच्या तशीच आहेत आपापल्या जागी, एखादी वळणवेडी पाऊलवाट ओळखीचं स्मित … Continue reading

Posted in असेच काही…, कविता, सहज सुचलेलं, हिंदोळे मनाचे | यावर आपले मत नोंदवा

लिटील चाम्पस

  झी मराठीवरील सारेगमपच्या एकूण सगळ्या पर्वांमध्ये “लिटील चाम्पस’  ची लोकप्रियता वादातीत राहिली आहे. एक से एक गुणी मुलं या पर्वात सहभागी झाली होती. झी ने जेव्हा हे पर्व आणलं होतं तेव्हाच हा कार्यक्रम लोकप्रिय होणार याची खात्री होती. आणि यात सहभागी झालेल्या मुलांनी पण यात १००% योगदान दिलं आहे. स्पर्धा संपल्यानंतरसुद्धा हि मुलं ज्या पद्धतीनं आपली कला जतन करताना दिसतात त्यावरून त्यांच्या मेहनतीचं नि त्यांच्या ध्यासाचं कौतुक वाटतं. अन्यथा बऱ्याच वेळा काही जणांची लोकप्रियता त्या त्या वेळापूर्वी मर्यादित राहून जाते. आणि बऱ्याचदा तर अशा कलाकारांच्या नशिबी विस्मृतीत जाण्याचं प्रमाणही जास्त आहे. आजकाल मात्र या बाबतीतला अवेअरनेस वाढला आहे. मिळालेली लोकप्रियता टिकवून ठेवण्याचं तंत्र यांना चांगलच अवगत असते असं वाटतं. किंबहुना यश मिळण्याच्या अगोदरच याचंही प्लानिंग तयार असताना दिसतं. असो, पण त्याच बरोबर आपला प्लस पॉइन्ट हि मुलं विसरलेली नाहीत. ज्याच्या जोरावर आपण प्रसिद्धीच्या झोतात आहोत तो जपण्याकडे, वाढवण्याकडे यांचा असलेला कल बघूनच समाधान वाटतं. सांगण्याचा मुद्दा असा कि काल हि ‘लिटील चाम्पस’ अर्थात ‘कार्तिकी’, ‘आर्या’ आणि इ-टीव्ही वरील गौरव महाराष्ट्राचा विजेता ‘कौस्तुभ गायकवाड’ यांना चिंचवड येथे एका लाइव कार्यक्रमात बघण्याची संधी मिळाली. ‘ऑन स्टेज’ परफॉरमन्स देताना हि मुलं जेवढी निरागस आणि उत्फुल्ल वाटत होती तेवढीच आजही आहेत पण थोडा प्रोफेशनल टच आलाय इतकंच. कार्तिकीला ‘महागायिका’ म्हणून निवडल्यानंतर बऱ्याच जणांच्या भुवया उंचावल्या होत्या पण तिच्या आवाजाचं सुरेख मोड्यूलेशन, गाण्यातलं वैविध्य, परफॉर्मन्स बेस्ड गाण्याचं सादरीकरण यावरून तिच डिझरविंग असल्याचं जाणवत होतं. आर्या तर सुरेखच गायली नेहमीप्रमाणे. पण का कोण जाणे प्रचंड थकलेली वाटली. कदाचित कार्यक्रमांची वाढती संख्या अन १२ वी चं वर्ष यात दमून गेली असणार कदाचित. … Continue reading

Posted in सहज सुचलेलं | Tagged | 2 प्रतिक्रिया

सहज सुचलेलं….

  कधी कधी असंही होतं नं कि आपण एखादी गोष्ट फार अपेक्षेनं करायला जातो आणि येत-जाता तिचा ध्यास लागून राहतो. वरवर पाहता ती गोष्ट फार सहज आणि सोपी वाटून जाते पण प्रत्यक्षात येत येत मात्र त्या गोष्टीने प्रचंड वाट पाहायला … Continue reading

Posted in सहज सुचलेलं, हिंदोळे मनाचे | Tagged | यावर आपले मत नोंदवा

नकुशा

ती…… जल्मच तिचा ‘नकुशीचा’….. आई-बापाला पहिल्या चारही मुलीच. बापाच्या जीवाला  कुलदिपकाचे डोहाळे लागलेले. पाचव्यांदा चाहूल लागली तेव्हा मायेचा जीव सततच्या  पोरवड्यानं आधीच कातावलेला. त्यात बापानं धमकी दिलेली……घराला दिवा आला तर ठीक नाही तर दुसरं खटलं जमवतो म्हणून. ‘मायेनं’ ते दिवस … Continue reading

Posted in सहज सुचलेलं, हिंदोळे मनाचे | Tagged | 3 प्रतिक्रिया

कातरवेळ…..

      सांजवेळी क्षितीज लाल रंगात न्हात असताना किती शांत नि अबोल होत जातं. प्रकाशाचा राजा आपल्या कर्तव्यपूर्तीच्या अतीव समाधानात अस्ताला जात असतो. सांजसावल्यांचा फेर साऱ्या आसमंताला शाम रंगाने वेधून घेतात. निळाभोर आकाश सांजमेणा होऊन त्याला आपल्या कुशीत घेऊ बघतं. जणू दिवसभर नजरेआड राहिलेल्या बाळाला पदराआड घेऊन जोजवणारी, बाळाच्या दमलेल्या पण तरीही लोभसवाण्या चेहऱ्याकडे मायेने एकटक पाहत राहणारी आईच… पुन्हा एकदा … Continue reading

Posted in सहज सुचलेलं, हिंदोळे मनाचे | Tagged | 5 प्रतिक्रिया

कविता

  शब्दांच्या पलीकडलं खूप काही….. काही तुझं काही माझं, काही आपल्या दोघांचं, काही बोललेलं, काही ओठांतच मिटलेलं आता तुझ्या हाती सोपवावं म्हणतेय   सांभाळशील?   त्या मोरपिसावरचा माझा अलवार स्पर्श, ती हातांची गुंफण अन नवथर श्वास…… धुंद पावसाळी श्वासात विरघळलेला मोगरीचा सुवास…… माझ्यातून मी पण सुटताना……   देशील  तोच हळुवारपणा?   दंव माखल्या पहाटे, घट्ट झालेली मिठी    श्वासातला तो हुंकार अन बेहोषनारं … Continue reading

Posted in कविता, सहज सुचलेलं | Tagged | 2 प्रतिक्रिया